Mateusz Szulc pisze tak, jakby prowadził rozmowę z kimś, kto jest zmęczony sloganami. Nie ma tu napompowanych tez ani „mądrości z plakatu”. Jest za to uważność: na słowa, na sens, na moment, w którym dyskusja zaczyna udawać, że chodzi o coś innego. Teksty potrafią być spokojne, a jednak stanowcze. Potrafią też być ostre, ale bez taniej złośliwości. Mateusz Szulc lubi, gdy felieton ma ruch – gdy zmienia perspektywę, robi mały zwrot, a na końcu zostawia czytelnika z wnioskiem, który nie jest krzykiem, tylko światłem. To pisanie bez teatralnych póz. Bez udawania autorytetu. Zamiast tego: konsekwencja i rytm, który prowadzi od obserwacji do sensu.
Redakcja Reklama Kontakt Nasze portale i blogi
Wszelkie prawa zastrzeżone | Dział tematyczny Mindly.pl | Materiały w publikacjach | Zasady korzystania & Polityka prywatności
