Mieszanki międzyplonowe – co to takiego?

Mieszkanki międzyplonowe to ważny termin, który powinien znać i rozumieć każdy rolnik. Są to zestawy roślin uprawianych pomiędzy zasiewem głównych plonów – zwykle po żniwach lub przed wysianiem roślin jarych. Po co się je stosuje? Zapraszamy do lektury naszego artykułu.

Mieszkanki międzyplonowe mają jeden cel

Stosowanie mieszanek międzyplonowych nie służy osiągnięciu dodatkowego zysku, ale poprawie struktury gleby i tym samym zwiększeniu wartości stanowiska na potrzeby właściwego zasiewu.

Dzięki stosowaniu roślin międzyplonowych można uzyskać naturalny efekt spulchnienia gleby, zwiększenia jej retencji i przepuszczalności, a także podnieść zawartość materii organicznej, w tym próchnicy.

Mieszanki międzyplonowe, zwłaszcza zawierające rośliny motylkowate, mają zdolność wiązania azotu atmosferycznego w glebie, który następnie jest dostępny już dla właściwych upraw. Dzięki temu można stosunkowo niskim kosztem ograniczyć udział nawozów mineralnych.

Stosowanie mieszanek międzypokoleniowych przyczynia się również do:

• Ograniczenia erozji gleby;
• Mniejszej ekspansji chwastów;
• Zatrzymania wody w glebie i przeciwdziałania problemowi suszy.

Rodzaje mieszanek międzyplonowych

Najpopularniejsze mieszanki międzyplonowe bazują na roślinach motylkowatych, takich jak koniczyna, łubin czy wyka, a także na trawach (życica i owiec) oraz roślinach oleistych (gorczyca, rzodkiew oleista).

W Polsce dominują mieszanki międzyplonowe ścierniskowe (czyli wysiewane bezpośrednio po zbiorach żniw ozimych) oraz ozime (czyli wysiewane jesienią w celu przygotowania gleby do właściwego zasiewu wiosną).

Mieszanki międzyplonowe nabierają coraz większego znaczenia w kontekście nie tylko rolnictwa ekologicznego, ale też potrzeby ograniczenia ekspansywnego modelu uprawy i stosowania nawozów sztucznych.